De bal is rond. En het leven?

de cirkel van leven

In mijn vorige blog schreef ik de zin ‘Twee stippen op de cirkel van leven. Geboorte en dood’. Het leven cyclisch voorgesteld en niet als een lijn die we aflopen.

We zijn zo gewend om alles in rechte lijnen te zien.  Gewoon efficiënt en een beetje leuk van A naar B.
In de natuur is er niets echt recht. Alles wat groeit draait en buigt, kronkelt. Kijk maar naar hoe water stroomt en golft. In de bast van sommige bomen zie je ook die draaibeweging. Het flakkeren van een vlam.

Steeds twee verschillende krachten.

Een naar binnen gerichte en een naar buiten gerichte. Yin en Yang. Aarde en universum. Samen een dynamische balans en een geheel. Steeds in verandering in de loop van ons leven. Bij jou net anders dan bij mij. Ben je oud dan is het anders dan toen je jong was, ziek anders dan gezond. De ene dag anders dan de andere.
Je kunt er een grote beweging in zien (over jaren) en tegelijkertijd een steeds net even andere herhaling van dezelfde beweging (in dagen).

Prachtig toch? De kracht van de natuur. Jaaa,……. maar. Er is iets raars.

Ik las het jongeweduweblog van Sandra van Kolfschoten. Ze vertelt over haar leven sinds, nu bijna een jaar geleden, haar man ineens dood was. Ik lees haar blog graag, juist omdat ze het zo van alle kanten laat zien. Het grote en het kleine. De mooie en de verschrikkelijke dingen in het verdriet.
Groot verdriet waar ondanks alles maar beperkt ruimte voor is. Omdat we zo graag willen doen alsof dood niet bestaat, of nog heel lang op zich laat wachten.

Zo ook met oud worden. Of iets kleiner ook al: ouder worden.
De tendens is toch dat je vooral niet grijs en gerimpeld moet zijn. Goed wegstoppen en camoufleren wint het van gewoon hoe het echt is.

Nog kleiner: er mag geen haartje meer op het lichaam zitten (behalve dan op je hoofd, daar graag juist veel). Zelfs een natuurlijk volwassen lijf hebben is al niet meer esthetisch.
Als kinderen iets leren juichen we. Als ouderen dingen gaan vergeten is dat een probleem.

Steeds die voorkeur voor de ene kant van de medaille.

De andere kant, we weten we wel dat die er is, maar leven het maar mondjesmaat.
Die ene kant lijkt ook aantrekkelijker. Voor mij ook.

Maar ja, het een bestaat niet zonder het ander.
Geen licht zonder donker. Klinkt afgezaagd, is wel heel waar.

Zoals Sandra in haar blog Julian Barnes citeert uit zijn boek Hoogteverschillen:

Weet je wat het is, de natuur is heel precies, het doet precies zoveel pijn als het waard is. Als het er niet toe deed, zou het er niet toe doen……..”

Alleen al om die zin ga ik dat boek lezen!

5 thoughts on “De bal is rond. En het leven?

  1. Liesbeth

    Mooi. En het klopt, het leven is geen rechte lijn. Bij mij in ieder geval niet, een en al kronkel of ik dat nu leuk vind of niet. Geen schaduw zonder zon, zo is het gewoon.

    Reply

Leave a Reply to Sandra van Kolfschoten Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *